(ur. w 1955 roku w Warszawie) – jedna z najwybitniejszych współczesnych pisarek. Debiutowała książką "Sny i kamienie", za którą otrzymała Nagrodę im. Kościelskich, a także nominacje do Nagrody Literackiej Nike. W 2012 roku otrzymała także literacką nagrodę Gdynia oraz nagrodę Gryfia za "Włoskie szpilki". Książka została nominowana również do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Za całokształt twórczości otrzymała w 2013 roku Nagrodę Literacką im. Juliana Tuwima.

Jak dotąd Magdalenę Tulli aż pięciokrotnie nominowano do najbardziej prestiżowej nagrody literackiej w Polsce, Nike, za książki: W czerwieni (1999), Tryby (2004), Skaza (2007), Włoskie szpilki (2012), Szum (2015). Tulli to pisarka ceniona nie tylko przez Czytelników, ale również przez środowisko krytyków. Jej twórczość określa się często jako antyprozę, ponieważ cechuje ją nowatorstwo narracji i metaforyki, uważane za trudne w odbiorze. Sama autorka podchodzi z dystansem do terminu „antyproza” ukutego przez krytyków literackich.

Książki Tulli przetłumaczono m.in. na niemiecki, rosyjski, francuski, włoski, szwedzki, chorwacki, czeski. Sama autorka zawodowo zajmuje się tłumaczeniem, przekłada literaturę włoską i francuską. W jej dorobku tłumaczeniowym znalazły się dzieła Italo Calvino i Marcela Prousta (Utracona, Długi dzień Ameriga), a za przekład zbioru opowiadań Fleur Jaeggy Gniew niebios otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie”.

Urodziła się w Warszawie, ale jej matka pochodziła z Łodzi – autorka podkreśla, że Łódź jest dla niej szczególnym miejscem, że bardzo lubi to miasto, choć matka niechętnie o nim opowiadała. Ojciec Tulli był Włochem.

Książki autora:

Wywiady i recenzje: